Een Nederlandstalige boekenblog door Sjoukje Croux

Mogelijk gemaakt door Blogger.

Recensie: Simone de Beauvoir, een leven van Kate Kirkpatrick

Filosoof, schrijver en feministisch icoon – Simone de Beauvoir was het allemaal. Biografe Kate Kirkpatrick had voor het eerst toegang tot nooit eerder beschikbare dagboeken en correspondentie. Het resultaat is een echte pageturner: diepgravend, verrassend en ontroerend.

Deze baanbrekende biografie werpt een geheel nieuw licht op De Beauvoir, die definitief neergezet wordt als een van de belangrijkste denkers van de twintigste eeuw.



Recensie: Liefde, als dat het is van Marijke Schermer

Terri en David, pas gescheiden, verlangen beiden naar een nieuwe invulling van liefde. Tegelijk gaan ook hun nieuwe geliefden en hun kinderen op een zoektocht naar wat het is en hoe het moet: samenzijn, een individu zijn binnen het gezin, én leven buiten het gebeitelde verband. Liefde, als dat het is gaat over de vele versies van de liefde: puberromantiek, vriendschap, lust, tot-de-dood-ons-scheidt en de intensiteit van het moment. 

Recensie: Uit het leven van een hond van Sander Kollaard

Uit het leven van een hond beslaat een zaterdag uit het leven van Henk van Doorn, 56, IC-verpleegkundige, alleenstaand. Hij wordt wakker, ontbijt, laat de hond uit, doet boodschappen. Het wordt allesbehalve een doodgewone zaterdag als Henks hond ziek blijkt. Het dier zal sterven, niet vandaag of morgen, maar binnen afzienbare tijd. Dat gegeven gaat als een sleepnet over de bodem van de dag en haalt de gebruikelijke gedachten boven: dat de tijd maar één richting kent; dat we zo kwetsbaar zijn; dat we zo eenzaam zijn, hoeveel liefde we ook vinden. 

Henk heeft het grote talent om uit een acuut besef van sterfelijkheid een krachtig carpe diem te putten: leef het leven ten volle. En dat maakt Uit het leven van een hond tot het tegenovergestelde van een verdrietig boek. Aan het eind van de dag zien we Henk, in helderziende dronkenschap, met zijn hond op de bank. Wat was dit voor een dag? Een reinigende ervaring? Een catharsis? Nee, het was simpelweg een dag, tijd die voorbijging, het leven dat werd geleefd.

Boekentips (pandemie-editie)

De wereld verkeert in chaos. In mijn supermarkt kon ik geen toiletpapier en pasta meer kopen, paracetamollen zijn op, de universiteit is (bijna) gesloten. Mijn laatste reguliere collegeweek óóit is komen te vervallen, ik heb per ongeluk al genoeg koffie voor drie dagen gedronken, en ik vraag me af hoe ik de komende twee (?) weken ga vullen. Alle hobby's die ik ooit begon maar nooit doorzette heb ik weer afgestoft (hallo oorbellen maken van fimoklei!) dus dat zit wel snor. Ik googelde net books about... en de eerste suggestie was pandemics, waarna ik mij realiseerde dat de beste activiteit op het moment dat je aan huis gekluisterd zit toch zeker weten lezen is. Daarom hier, één goed boek over een besmettelijke ziekte, en meerdere boeken die je niet elke pagina herinneren aan de gevolgen van een potentieel mid- en post-coronatijdperk. 

*overigens wil ik even benadrukken dat de situatie vreselijk is, ik hoop dat het snel voorbij is, en dat de thuisquarantaine ervoor zal zorgen dat zo min mogelijk mensen worden aangestoken en uiteindelijk zo min mogelijk mensen komen te overlijden. In de tussentijd ... 




De stad der blinden van José Saramago
De stad der blinden beschrijft een Portugese stad waarin een onwijs besmettelijke ziekte van blindheid uitbreekt. Het begint met een automobilist die voor het stoplicht ineens zijn zichtvermogen verliest en vervolgens iedereen die met hem in contact was aansteekt. De enige die niet blind wordt is de vrouw van de oogarts, en deze zal ook gedurende de quarantaine die volgt alle gruwelijkheden kunnen aanschouwen. Chaos neemt gestaag toe, men vervalt in slechte hygiëne en uiteindelijk een dierlijke staat van zijn waarin vooral het eigen overlevingsinstinct overheerst. Saramago beschrijft dit alles in zinnen die meer doen denken aan een gedachtestroom dan volzinnen die je normaliter leest in een roman, waardoor het enge geheel nog net een stukje dichterbij komt. Een boek dat ik toen ik het las minder vond door de kansen die Saramago op sommige punten zoals voorspelbaarheid laat liggen; een boek dat ik nu wel eens zou willen herlezen, om te kijken of ik er lessen uit kan halen voor de situatie waar we ons nu helaas in bevinden. 

- dat was het voor het pandemieboek (eigenlijk epidemieboek)
- nu erg fijne en goed leesbare boeken die je eigenlijk ieder moment kunt lezen ...

Daisy Jones & The Six van Taylor Jenkins Reid ----- omdat het het enige boek is dat ik écht niet kon wegleggen in 2020 tot nu toe 
De heilige Rita van Tommy Wieringa ----- omdat het een van de mooiste boeken over beklemmende eenzaamheid in gezelschap is die ik recentelijk las
De hoogstapelaar van Wessel te Gussinklo ----- omdat het zo'n boek is dat je zo góéd in het brein van een hoofdpersoon laat kruipen, terwijl je dat brein eigenlijk niet zo goed snapt
My year of rest and relaxation / Mijn jaar van rust en kalmte van Otessa Moshfegh ----- omdat het een (stiekem) hilarisch boek is over vrijwillige verbanning
The Overstory / Tot in de hemel van Richard Powers ----- omdat het een onwijs mooi, gecompliceerd boek is over een overkoepelend onderwerp waarvan je niet dacht dat het zo interessant zou zijn - de natuur
Na Mattias van Peter Zantingh ---- omdat het een (vergeten?) boek is dat gaat over hoe verdriet verschillende personen raakt 
De Nix van Nathan Hill ----- omdat ik dit boek voor altijd aan iedereen zal blijven aanraden 

Dat was het weer voor nu, veel leesplezier, wees veilig en gezond - en liefs van Sjoukje 


Het lukte even niet zo (+ 8 net-niet-recensies)

Zo, dat is alweer een tijdje geleden. Niet dat ik deze zin typ, want dat heb ik de afgelopen tijd wel vaker geprobeerd - maar dat ik iets publiceer op mijn blog. Hé, hallo, hoe is het ermee? Met mij, goed, druk, zoals wel vaker. Het enige dat niet zo goed is, is dat het me niet meer lukte. Schrijven over boeken. En dat is raar, want het is toch iets waar ik eigenlijk dagelijks mee bezig ben. Ik ben echter ergens tegenaan gelopen: wat ik schrijf voelt niet meer legitiem. Het is vreemd, want ik lees misschien meer dan ooit - maar ik léér ook meer over lezen en boeken dan ooit, waardoor alles wat ik schrijf voelt als iets dat al honderd keer is geschreven en verder slechts gebaseerd is op een gevoel. Dat gevoel kan ik niet altijd onderbouwen met dingen die voor mij relevant voelen, vaak heb ik daar ook gewoon geen zin in, waardoor ik mijn blog op een lager pitje heb laten staan. Ook lees ik veel voor mijn studie, en het voelt vreemd om over een boek te schrijven dat ik op een heel andere manier las dan ik misschien doe voor mijn blog. 


Maar goed. 

Om er toch weer een beetje in te komen leek het me leuk te schrijven over alles dat ik las ná mijn laatste post, over Een goede nachtrust. Heel, héél kort, om het mezelf even niet te moeilijk te maken, en puur gebaseerd op mijn gevoel komt dan hier veel minder uitgebreid dan de boeken waarschijnlijk recht aan zou doen in veel te simpele verwoordingen maar ach...

Hier wonen ook mensen van Rob van Essen - leuk. Ik vind alles dat Rob van Essen schrijft leuk. 

Homesick for another World van Otessa Moshfegh - ook fijn. Sommige verhaaltjes raakten me meer dan andere verhalen, maar over het algemeen las ik het boek met plezier. Moshfegh schrijft vaak over en vanuit mensen uit armere gebieden van Amerika, met alle problematiek van dien, zonder kritiek te leveren. De verhalen zijn enerzijds comfortabel, anderzijds vervreemdend, en eigenlijk altijd vermakelijk om te lezen. 

Een stralende toekomst van Rebeccaa Makkai - mijn eerste luisterboek! Eigenlijk had ik hier een aparte blogpost aan willen wijden, maar ach, ik ga het lekker hier doen. Ik vond het een leuk luisterverhaal - het duurde erg lang (19 uur) maar was entertainend genoeg om me in het verhaal mee te nemen. Het boek is opgesplitst in twee delen, een deel over de aidscrisis in 1985, en een deel over een verloren dochter nu. Het verhaal dat plaatsvond in 1985 raakte me meer, maar uiteindelijk raken de twee op een mooie manier vervlochten. O en! Grappige consequentie van het luisteren van een boek: soms moest ik Googlen hoe bepaalde namen geschreven werden. Ik ga audioboeken voor nu even links laten liggen, maar het was een goede eerste ervaring. 

Vertel me het einde van Valeria Luiselli - Interessant, ik wil graag haar meest recente boek Archief van verloren kinderen lezen. 

Gebrek is een groot woord van Nina Polak - zo'n boek dat ik las voor mijn studie, waar ik nu niet al te veel over ga schrijven, want dat voelt raar (zeker aangezien ik van plan ben een heel essay er over te schrijven) - maar - leuk boekie. 

Goudvissen en beton van Maartje Wortel - niet zo! Ik weet het niet zo met Maartje Wortel. Ik vond dit boek te ongrijpbaar. 

Blokken van Ferdinand Bordewijk (stripversie) - mijn eerste stripboek ooit. Maar, ook, studie, dus ik stop nu. 

Wat ik maak, dat ben ik van mijn mastergroep! - samen met mijn studiegenoten werkte ik een aantal maanden aan het schrijven, redigeren, en vormgeven van ons eigen boek. Afgelopen woensdag vond de boekpresentatie plaats en hoewel zulke gevoelens me niet vaak bekruipen, was ik zeker een paar minuten even trots. Het was een mooie avond, en het boek is te koop bij Athenaeum

Dat was hem weer. Lekker kort. Ik lees nu We zullen niet te pletter slaan van Nina Polak, en ik vind het nu - qua personages, wat er gebeurt, qua stijl - te complex voor wat ik voel. Zoals ik zei, ik houd het even op gevoel. Maar, later meer, en wat dieper weer. Denk ik. Ajuu! 

Recensie: Een goede nachtrust van Peter Buurman

De nacht valt.
Een inbreker sluipt een huis binnen.
Tussen de waardeloze spullen vindt hij een man.
De man ziet er slecht uit.
De inbreker vraagt: ‘Kan ik misschien iets voor je doen?'


Het is het begin van een onwaarschijnlijke vriendschap, die al gauw ontspoort in een wilde scooterrit langs een ingedutte grillroom, een nachtcafé voor slapelozen, een kliniek voor mensen met een chronische winterdip en de set van een soap waar maar geen einde aan komt. Een raadselachtige reis door de nacht, waarin de dingen nét anders lijken dan overdag.