Een Nederlandstalige boekenblog door Sjoukje Croux

Mogelijk gemaakt door Blogger.

Recensie: Kleinzeer van Nadia de Vries

Toen Nadia de Vries nog een meisje was kreeg ze te horen dat ze misschien nooit volwassen zou worden. Na eindeloze ziekenhuisonderzoeken en een even lang verblijf bleek dat ze systemische mastocytose had, een zeldzame ziekte die soms ontaardt in een agressieve vorm van leukemie, zo goed als dodelijk. Ze deed een stapje terug van de wereld. ‘Normale’ mensen moesten nadenken over wat ze gingen studeren, waar ze gingen wonen en wat voor baan ze zouden krijgen, maar niet zij. Haar leven speelde zich af voor de tv met doosjes kipnuggets en haar favoriete kattenboek. Tot ze als puber hoorde dat ze genezen was verklaard. Ze zou dus toch leven. Maar hoe dat precies moest, had ze nooit geleerd. Hoe vind je een plek in een wereld waaraan je nooit hebt deelgenomen, en hoe pik je de draad weer op na een traumatische gebeurtenis?

Fast forward. Jaren later krijgt De Vries een andere diagnose: zware depressies en zelfmoordneigingen blijken het gevolg te zijn van een persoonlijkheidsstoornis. Dat is ook een ziekte, maar waarom worden ziektes van het lichaam serieuzer genomen en anders behandeld dan ziektes van het hoofd? Vanuit persoonlijke interesse en ervaring als ernstig zieke aspirant-zelfmoordenaar, wetenschapper, schrijver en dichter onderzoekt Nadia de Vries wat ziekte betekent voor iemands identiteit en hoe de wereld op haar beurt kijkt naar mensen die afwijken: te dik, te dun, ongezond, instabiel, of lichamen die op een andere manier ‘anders’ zijn. En wat zegt die blik over medeleven, menselijkheid en ieders recht op een eigen plek hebben in de wereld? Dit boek is veel meer dan een persoonlijk verhaal, maar ook een verkenning van hoe de samenleving omgaat met haar zwakkeren.

Recensie: On Earth We're Briefly Gorgeous van Ocean Vuong

Op aarde schitteren we even is een brief van een zoon aan zijn moeder die niet kan lezen. De schrijver van de brief, de achtentwintigjarige Hondje, legt een familiegeschiedenis bloot die voor zijn geboorte begon - een geschiedenis waarvan het brandpunt in Vietnam ligt. Daarnaast verschaft hij toegang tot delen van zijn leven waar zijn moeder nooit van heeft geweten, en doet hij een onvergetelijke onthulling. De roman is behalve een getuigenis van de problematische maar onmiskenbare liefde tussen een alleenstaande moeder en haar zoon, ook een genadeloos eerlijk onderzoek naar ras, klasse en mannelijkheid. Op aarde schitteren we even stelt vragen die centraal staan in het Amerika van nu, dat ondergedompeld is in verslaving, geweld en trauma. Het is een roman vol mededogen en tederheid over de kracht van je eigen verhaal vertellen en over de vernietigende stilte van niet gehoord worden.

Recensie: Drie vrouwen door Lisa Taddeo

Lina, een huisvrouw in een buitenwijk van Indiana, zit al een jaar of tien in een doodgebloed huwelijk. Ze hunkert naar seks, maar haar man raakt haar nauwelijks aan.  Ze begint een affaire die haar volledig verzwelgt. Sloane, een glamoureuze ondernemer, laat haar echtgenoot toekijken terwijl ze seks heeft met anderen. Voor wie doet ze dat? Maggie, een middelbare scholier in een klein gehucht in North Dakota, wordt verleid door haar leraar Engels. De gevolgen zijn enorm wanneer een rechtszaak volgt en niemand in het kleine stadje haar verhaal gelooft. Drie vrouwen is een baanbrekend boek waarin de vrouwelijke begeerte in al haar heftigheid en schoonheid wordt neergezet.

Recensie: Winter in Amerika van Rob van Essen

In ‘Winter in Amerika’ van Rob van Essen heeft de hoogbejaarde schrijver Winter, de laatst overgeblevene van de Grote Vier, zich teruggetrokken in het oosten van het land, waar hij in een tijdelijk onderkomen aan zijn memoires werkt. Als redacteur van uitgeverij Vreugdenhil moet Katja Ouwehand ervoor zorgen dat Winter zijn memoires voltooit voordat hij zijn geestelijke vermogens kwijtraakt. Tijdens haar bezoeken aan hem realiseert ze zich dat ze niet alleen de greep op zijn boek aan het verliezen is, maar ook op haar eigen leven.

Recensies van de boeken die ik deze vakantie las

O o o, het is weer klaar. Na een jaar van scriptieschrijven, werken, en eigenlijk ook heel veel leuke dingen was het op 15 juli dan eindelijk tijd voor mijn grote vakantie. Samen met vriendinnetje Ishara vertrok ik naar Hannover, Berlijn, Praag, een heel klein dorpje in de buurt van Pilsen, en Soumagne - op deze plekken te vertoefden we in Airbnb's, hostels, en een onwijs mooi chateau. We struinden door de pittoreske en minder pittoreske straten van de steden die we bezochten, dronken wijn (heel veel), soms zelfs een Aperol Spritz, ik ben er niet trots op - en verder lazen we lekker regelmatig. Ik las niet zo veel als tijdens mijn vórige vakantie, maar toen was ik ook alleen in Frankrijk - deze vakantie las ik drie boeken uit, en eentje half.

Recensie: Kamers antikamers van Niña Weijers

Een vrouw woont op de bovenste verdieping van een rijzig, laat negentiende-eeuws pand aan een stadspark. Ooit woonde er een kunstschilder die melancholische stadsgezichten maakte en artistieke vrienden ontving in zijn atelier. Nu is het de bedoeling dat de vrouw er een paar jaar in vrijheid kan schrijven. De vijf ramen van haar woonkamer op het noorden laten een diffuus licht binnen dat zorgt voor een melkachtige gloed op de twee aangrenzende muren. Wat wil het licht haar zeggen? Waarom drukt de geschiedenis van het huis zo zwaar op haar, en waarom lijkt haar eigen verleden haar steeds te ontglippen? De geesten van oud-bewoners beginnen tegen haar te spreken en ze wordt een personage in de roman van haar goede vriendin M.

Kamers, antikamers is een roman over de poreuze grenzen tussen het herinnerde, het verzonnen en het mogelijke. Over de manieren waarop heden en verleden steeds de chronologie verstoren, en de weigering van het leven zich te laten omvormen tot een verhaal.